บทที่ 3 บทที่ 2 ติดใจ
บทที่ 2 ติดใจ
หลังจากประชุมบอร์ดบริหารเสร็จ ร่างสูงของประธานใหญ่ ‘ปุณณวลี’ เหลือบตามองเลขาสาวที่เธอมักจะสำรวมกิริยาให้ดูดีตลอดเวลา แต่วันนี้เธอดูกระสับกระส่ายคล้ายกับไม่สบายตัวเอาซะเลย
“เป็นอะไรริษาฉันเห็นเธอขยุกขยิกตั้งแต่ในห้องประชุมแล้ว” เป็นคุณนันท์เลขาใหญ่ที่เอ่ยถามแทนเจ้านาย
“เหมือนจะเป็นไข้ค่ะ” อริษาเอ่ยออกไปตามความจริงเรียกความสนใจจากเจ้านายได้เป็นอย่างดี ฝ่ามือหนาเอื้อมจะมาอังหน้าผากหญิงสาวแต่อริษากลับถอยหลังจนแทบจะเซล้ม ดีว่านันท์รับไว้ได้ทัน
“เป็นอะไรริษา ไม่ไหวก็ไปพัก” นันท์เอ่ยดุพร้อมกับออกคำสั่ง อริษาค้อมหัวให้กับเจ้านายและเลขาใหญ่ ก่อนจะผละตัวกลับไปยังห้องพักทันที
ร่างบางระหงเดินหอบหายใจฮืดฮาดลงมาซูเปอร์มาเก็ตด้านล่างเพื่อหาอะไรรองท้อง ในมือเธอกำกล่องสี่เหลี่ยมที่บรรจุยาคุมแบบฉุกเฉินไว้แน่น สายตาสอดส่องไปทั่วบริเวณเพราะกลัวว่าจะเจอกันคนที่ไม่อยากจะเจอ
“น้ำเปล่าหนึ่งขวดค่ะ” เสียงแหบแห้งเอ่ยบอกคนขายเมื่อได้รับมาแล้วเธอจ่ายเงินและเดินออกมานอนร้านหาที่ยืนพักและเปิดขวดน้ำด้วยความทุลักทุเล
หญิงสาวแกะกล่องยาคุมด้วยความเร่งรีบโดยไม่ได้ทันระวังสักนิดว่าจะมีใครเดินมาหยุดอยู่ด้านหลัง เธอเงยหน้าขึ้นและหย่อนยาคุมกำเนิดแบบฉุกเฉินลงในลำคอพร้อมพาราเซตามอลและยาแก้อักเสบที่เภสัชในร้านขายยาที่ตลาดข้างโรงแรมจัดมาให้เข้าปากและดื่มน้ำตามอึกใหญ่
และในขณะที่เธอกำลังจะเก็บกล่องยาเข้ากระเป๋ากางเกงวอมตัวใหญ่ที่เธอชอบใส่เป็นประจำหากไม่ได้ทำงาน เสียงเข้มที่เอ่ยมาจากด้านหลังก็ทำให้อริษาตกใจจนทำขวดน้ำหล่น!
“ป่วยจนต้องกินยาเลยหรือไง” หญิงสาวไม่หันกลับไปมองในทันที เธอหยิบขวดน้ำและมองพื้นที่เหยียบอยู่ให้แน่ชัดว่านอกจากขวดน้ำแล้วเธอไม่ได้ทำอะไรหล่นแน่นะ
“คะ...ค่ะ แต่เดี๋ยวได้นอนก็คงดีขึ้นแล้วค่ะ” อริษาหันไปตอบเจ้านายที่อยู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวตรงหน้านี้
“ผมโทรหาไม่รับ หันมาเห็นหลังไว ๆ เลยเดินมาหา” น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยบอกพร้อมกับดวงตาคมเข้มที่จ้องมองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่งแต่ก็สำรวจอยู่ในที
“คุณกันต์มีธุระอะไรด่วนไหมคะ” แน่นอนว่าต้องด่วน ไม่ด่วนคงไม่ลงทุนเยื้องย่างมาหาเธอแบบนี้แน่นอน
“เบอร์ผู้หญิงคนเมื่อคืน...” เพียงเท่านั้นอริษาก็แทบจะหยุดหายใจ
“เอามาให้ฉัน”
ภายในหัวของอริษาหมุนเคว้งราวกับโดนกำปั้นหนัก ๆ ทุบลงมากลางศีรษะ การที่เจ้านายถามหาผู้หญิงที่นอนด้วยอีกครั้ง หนึ่งคือผู้หญิงพวกนั้นอาจจะรู้อะไรดี ๆ เข้า สองคือเจ้านายติดใจจนต้องเรียกมาซ้ำ
“คะ...คือเธอปฏิเสธค่ะ เธอบอกว่าไม่สะดวก” แน่นอนว่าเจ้านายคงเรียกมาถามอะไรอย่างนั้นแหละมั้ง คงไม่ได้ติดใจหรอก!
“อัดเงินไป ฉันเชื่อว่าเธอทำได้อริษา”
